¡COMPARTIR ES VIVIR!

Durante las semanas anteriores, hemos estado trabajando diferentes artículos en torno a modos de introducir las nuevas tecnologías en las aulas de Educación Infantil. 

A pesar de que a cada una se nos adjudico un artículo diferente, las compañeras del grupo compartimos la información que cada una había adquirido tras la lectura para más tarde, poder realizar  el debate el día 20 de Febrero.

Partiendo de la información que cada una de nosotras habiamos adquirido tras la lectura de los artículos, cada una realizo el trabajo que le correspondia. Por un lado, Gurutze, Lur y Maialen realizaron un prezicon los datos adquiridos de los siguientes artículos;  Realidad aumentada, Los Robots y ¿Es posible la clase invertida en Educación Infantil? Después Leire nos presento el powtoon que realizo junto a otras compañeras de clase tras leer el artículo de ¡Abre la pantalla y mira! Por último Gorane y yo realizamos un mapa conceptual que recogia las ideas principales de nuestro artículo; ¿Como usar las TIC en Educación Intanil?

¡A ver que os parecen nuestros trabajos! 

LECTURA DE ARTÍCULOS

La siguiente actividad que se nos propuso consistía en leer varios artículos, los cuales abordaban diferentes temas, aunque hay que decir, que todos ellos tenían alguna que otra relación tanto con la educación como con las TICs. De este modo, repartimos el trabajo entre las componentes del grupo, asignándos un artículo a cada una.

El artículo que me tocó leer y analizar trataba sobre la realidad aumentada. De esta manera, tengo que decir que este artículo me dio pie a conocer diferentes ejemplos relacionados con la educación y lo que se denomina la realidad aumenta. Además de leer diferentes datos y opiniones he tenido la oportunidad de visionar diferentes vídeos y proyectos realizados, los cuales han aumentado mi interés por este tema.

Aquí os dejo una actividad que se puede realizar con los alumnos más pequeños y algunos dibujos coloreados por ellos mismos.

Lanketa teorikoan oinarritutako gogoeta

Hezkuntza esparruan berrikuntza emateko beharrezkoak dira ikastetxea eta bertako kide guztiek aldaketaren aldeko jarrera izatea. Horrela,  irakasleek, gurasoek eta baita goi mailako karguek  aldaketan parte hartuz. Horretarako, hezkuntzan berrikuntza emateko hau osatzen duten elementu guztietan, hau da, eduki, metodologia, ikasle, irakasle etab aldaketak ematea ezinbestekoa da.

Hala ere, berrikuntza hitza ezin dugu hobekuntzaren sinonimotzat hartu. Maiz aldaketen helburua egoera hobetzea den arren, beti ez du zertan horrela izan. Gainera, hobekuntza guztiz subjektiboa da eta batzuentzat onuragarria dena  besteentzat kaltegarria izan daiteke. Horretaz gain, askotan aldaketak ondorio positiboak izango dituela pentsatuz egiten dira. Hala ere, batzuetan ez ditugu nahi genituen emaitzak lortzen eta aldaketa negatiboa bihur daiteke.

Berrikuntza, erreforma, aldaketa … horrelako terminoen funtsa aldaketa den arren, askok ez dituzte sinonimotzat hartzen. Hala ere, hauen arteko ezberdintasuna testuinguruak markatzen duela uste dugu.

Baliabideen sintesia

Artikulu hauek irakurri ondoren,  berrikuntza ikuspegi ezberdinetatik aztertu daitekeela konturatu gara. Hala ere, guztien artean erlazioa aurkitu dugu.

Lehenik eta behin, aipatu beharra dago aldaketak arlo ezberdinetan eman behar direla. Hala nola, pertsonetan eta metodologian. Horretaz gain, gelako programazioak berrikuntza sustatzeko tresna egokiak izan daitezkeela adierazten da.

Metodologiari dagokionez, hezkuntza berrikuntzaren helburua metodologia  ordezkatzearen aldean, hobekuntzak bultzatzea da.  Horrela, metodologia bera aldatu beharrean  honek izan ditzakeen eraginkortasuna handitzen da.  Adibidez, irakasleak kontzeptu batzuk transmititzea eta ikasleek hauek ulertzera mugatu beharrean, hezitzaileak kontzeptu berriak transmititzen lagundu beharko du horrela ikasleek ahalegin gutxiago eginez ulertzera heltzeko.  Aldaketa hauek, aldiz, derrigorrezkoak dira lehenik eta behin, egunerokotasunean erabiltzen diren metodologietan aplikatzea  hauek ez dutelako muturreko aldaketak ekarriko.

Ikastola aldaketen gune da eta bertako irakasleen lanaren, iniziatibaren eta eskolako zuzendaritzaren bitartez, aldaketak eta berrikuntzak emango dira hobekuntzak lortuz. Horretarako, ezinbestekoa da eskolak bere akatsetatik ikastea.

Aldaketak, aldiz, ez dira soilik eskolan eman behar. Alde batetik, ezinbestekoa da aldaketaren aldeko ideiak eta jarrerak dituzten pertsonen inplikazioa. Irakasleen aldetik, derrigorrezkoa da lehenik eta behin, lana taldean egiteaz gain beste alderdi batzuetan autonomiak eman ditzakeen aukeraz baliatzea. Horrela, adibidez ikasgelan momentu konkretu batean ariketa berri bat aurrera eramateko eta inprobisatzeko aukera izanik, honetaz baliatuko dira. Horretaz gain, berrikuntzak proposatzerako orduan hezitzaileek beraien estatus sozialaz ahaztu beharko lirateke, hau da, irakasle izateagatik dituzten betebeharrak, eta ikasleek izan ditzazketen beharrak kontuan hartuz. Bestetik, ikasleen gurasoen laguntza ezinbestekoa da, hauen baiezkoek irakasleak segurtasuna izaten laguntzen baitute. Azkenik, goi karguen arduradunen parte hartzea ere beharrezkoa da.

Honekin guztiarekin, irakasleak aldaketarako oinarritzat hartu dezake unitate didaktikoa. Horrela, aldaketek suposatu dezaketen beldur eta segurtasun faltei aurre egiteko. 

Berrikuntza (aurreiritziak)

Ematen den aldaketa bati deritzo. Aldaketa horrek ekartzen dituen ondorioak positiboak edo negatiboak izan daitezke. Beraz, berrikuntzak ez du zertan hobekuntza suposatu.

Educación prohibida

Bideo hauen bidez gaur egungo hezkuntza sistema antzinako ereduetan oinarritutakoa dela antzeman dugu. Horrela, urteetan zehar gizartea aldatzen joan den heinean, irakasteko era finko mantendu dela esan beharra dugu, etorkizuneko irakasleak ikusitako teknikak behin eta berriro erabiliz.

Bestetik, ikasleen eta gizartearen beharrak aintzat hartu gabe eduki finkoak transmititzen dituzte. Honekin, haurren motibazioa bermatu gabe eta era berean, ikasleen arteko lehiakortasuna sustatuz. Izan ere, hezkuntza sistemak zeharka ikasleen arteko banaketa bultzatzen du, ikasle “onenak” elitera bideratuz eta besteak bidean utziz.

Azkenik, aldaketarako bidean irakasleek jokatu dezaketen rolaz konturatu gara. Hezitzaileak aldaketarako oinarri izan daitezke. Horrela, nahiz eta hasiera batean aldaketa muturrekoa ez izan, pixkanaka-pixkanaka eta amore eman gabe berrikuntzarako eta hobekuntzarako bidea jarraitzea. 

¡Saque el libro de texto !

• 586.orrialdea- 3.parragrafoa

"Un conjunto de factores tiene que ver con variables de índole personal relativas al coste emocional que supone cambiar unas prácticas que están bajo nuestro control, que nos dan seguridad, para adoptar otras inciertas y que nos ponen en situación de vulnerabilidad.  Lansky  (2005)subraya que esa vulnerabilidad no se refiere solamente al hecho de exponerse a un posible fracaso o a las quejas o críticas de estudiantes que no desean abandonar la comodidad de unos papeles pasivos, también atañe al hecho de ponerse en la palestra, de ostentar un protagonismo que puede ser censurado por los propios compañeros, cuando en realidad lo que se requeriría es el apoyo y la cobertura emocional de toda la comunidad educativa. Esta situación de vulnerabilidad se combina con la comprensible falta de seguridad que conlleva desarrollar una nueva competencia."

-  Aldaketa guztien aurrean, beldurra sentitzen dugu segurtasun faltarengatik. Hauxe bera gertatzen da irakasteko metodologian aldaketak gertatzen direnean ere. Horregatik nahiago dugu